Nu maakt iedereen stickers

Elk eerder hoofdstuk van deze reeks eindigde met een wijzen naar voren. Dit wijst naar jou. We hebben de hele boog gevolgd — het woord van een bioloog (verhaal één), memes op muren en papier (twee), de getypte smiley, de virale GIF’s, de grammatica van image macros, de geboorte van emoji, en de opkomst van de sticker van Azië tot de hele wereld. Door bijna dat alles heen bleef één ding constant: het maken werd door iemand anders gedaan. Dat is wat eindelijk veranderde — en het veranderde voor iedereen tegelijk.

Van verzamelen naar maken

Denk terug aan de papieren stickers in het vorige verhaal. Negentig jaar lang kon je stickers verzamelen, ze ruilen en ze plakken — maar je kon ze niet echt maken; dat vergde een drukpers. Het digitale tijdperk erfde dezelfde splitsing. Je kon packs kopen en versturen, maar je eigen bouwen betekende designsoftware, een vaste hand, en weten welk exact formaat en welke maat elke app eiste.

De afgelopen jaren viel die muur. De drie dingen die vroeger een studio nodig hadden — het onderwerp uitsnijden, het beletteren en omlijnen, en het opmaken en inpakken voor een specifieke app — draaien nu op een gewone telefoon of gewoon in een webbrowser. De tools die professionals gebruikten zijn, simpelweg, beschikbaar voor iedereen, gratis.

De magische schaar

De moeilijkste van die stappen was altijd het onderwerp uitsnijden — het gepriegel van een achtergrond netjes weggummen rond rommelig haar en randen. Dat is nu het makkelijkst, dankzij machine learning. Een model getraind om “onderwerp” van “achtergrond” te onderscheiden, kan een persoon, huisdier of voorwerp in ongeveer een seconde uit een foto lichten, met achterlating van de transparante achtergrond die we helemaal terug in het GIF-verhaal tegenkwamen — dezelfde strakke, gestanste rand als een goede papieren sticker.

Het stille belangrijke deel is waar dit nu gebeurt. Deze modellen zijn klein genoeg geworden om op je eigen apparaat te draaien, in de browser, wat betekent dat je foto nooit ergens hoeft te worden geüpload om te worden uitgesneden. De magische schaar leeft aan jouw kant van het scherm.

Drie panelen verbonden door pijlen, genummerd 1 tot 3 met gele badges — een foto van een gezicht op een blauwe achtergrond, dezelfde met een gestippelde contour rond het onderwerp, en het gezicht alleen met een witte stickerrand op een dambord-transparante achtergrond. — Wat vroeger een ontwerper met een muis kostte, kost nu een model en een seconde: vind het onderwerp, laat de achtergrond vallen, houd de transparante rand. De gestanste sticker, heruitgevonden in software.

Elk plaatje, elke app

Uitsnijden is maar de helft van de klus. Onthoud de fragmentatie uit ons “de wereld veroveren”-verhaal: elke app wil een ander formaat en bestandstype — 512-pixel WebP hier, PNG daar, een video of een APNG voor de geanimeerde. Een plaatje als echte sticker geaccepteerd krijgen betekent de exacte regels van elk platform volgen.

Die vertaling is het andere wat software nu voor je doet: neem één beeld en maak het juiste bestand, in het juiste formaat, in de juiste maat, voor de app die je echt gebruikt. Het is, om het maar ronduit te zeggen, precies waar deze website voor is — elk plaatje dat je hebt in een sticker veranderen die je chatapp accepteert, zonder iets te installeren. De eeuwenlange kloof tussen stickers verzamelen en maken is gedicht, en ze dichtte aan de kant van de gewone mens.

Een woord over het gebruik van memes

Eén eerlijke noot voordat je iets gaat maken, want deze geschiedenis zit vol beroemde beelden en het zou vreemd zijn die niet te noemen. De meeste memes, personages, mascottes, logo’s en foto’s van anderen zijn beschermd — door auteursrecht, en vaak ook door merkrecht. Dat iets overal online staat, maakt het niet vrij om te gebruiken.

In de praktijk is een meme tot sticker maken voor je eigen chats met vrienden laag risico, en de wereld staat vol mensen die precies dat doen. Het beeld verandert wanneer je packs van andermans personages gaat verspreiden of verkopen — daar maken rechthebbenden bezwaar, en daar is “het is maar een meme” geen verweer. Ideeën als parodie en fair use bestaan, maar ze zijn smal, ze verschillen per land, en ze zijn geen blanco toestemming. Het echt veilige pad is het pad waar deze hele reeks steeds op terugkomt: maak het van je eigen foto’s en tekeningen, of van kunst die je mag gebruiken. (Dit is algemene informatie, geen juridisch advies.)

Twee kaarten zonder woorden — links een gele smiley met een groene vinkjesbadge, rechts een grijs vlak met een auteursrechtsymbool en een gele waarschuwingsdriehoek.

De simpele versie — algemene richtlijnen, geen juridisch advies. Je eigen kunst is altijd veilig om tot sticker te maken; andermans personage of logo vergt zorg, zeker als je packs breed deelt. Bij twijfel, teken je eigen.

Het hele verhaal, in je zak

Dus hier landt de boog. Een “meme” begon als het woord van een bioloog voor alles wat kopieert, verandert en zich verspreidt. Decennialang had het muren, fotokopieerapparaten, e-maildoorstuurtjes, forums en formaten nodig om dat kopiëren te doen. Emoji krompen gevoel tot twaalf pixels; stickers lieten het weer groeien tot een personage met een naam; en het maken ervan, ooit opgesloten in studio’s, is nu iets wat je in de bus kunt doen.

Iedereen in dit verhaal die ertoe deed, deed hetzelfde kleine, menselijke ding: ze namen een plaatje, maakten het van zichzelf, en gaven het door. Het enige verschil vandaag is dat die “ze” nu jij bent, en de studio in je hand ligt.

Je hebt de hele geschiedenis van het ding gelezen. Maak nu het volgende kleine stukje ervan. Kies een foto, snijd het uit, en maak er een sticker van — jouw personage, jouw pack, jouw beurt.