เรื่องเล่าของสติกเกอร์ · ตอนที่ 3 · today

วันนี้ใคร ๆ ก็ทำสติกเกอร์ได้

หนึ่งศตวรรษที่สติกเกอร์ถูกทำโดยบริษัทและถูกสะสมโดยคนอื่น ๆ ทั้งหมด กำแพงด่านสุดท้ายนั้นเพิ่งพังลง — เครื่องมือสำหรับตัดออก ใส่ตัวอักษร และแพ็กสติกเกอร์ ตอนนี้พอดีกับกระเป๋าของคุณแล้ว

ใบหน้าการ์ตูนร่าเริงที่ถูกตัดออกมาเป็นสติกเกอร์พร้อมขอบไดคัตสีขาวหนา กรรไกรคู่หนึ่งที่เดินตามเส้นตัดประ และประกายระยิบระยับรอบ ๆ

ทุกบทก่อนหน้าในซีรีส์นี้จบลงด้วยการชี้ไปข้างหน้า บทนี้ชี้มาที่ คุณ เราไล่เรียงเส้นทางทั้งหมดมาแล้ว — คำของนักชีววิทยา (เรื่องแรก), มีมบนกำแพงและกระดาษ (เรื่องสอง), หน้ายิ้มที่พิมพ์ขึ้น, GIF ไวรัล, ไวยากรณ์ของอิมเมจแมโคร, การถือกำเนิดของอีโมจิ และการผงาดของสติกเกอร์จากเอเชียสู่ทั้งโลก ตลอดเกือบทั้งหมดนั้น มีสิ่งหนึ่งที่คงที่ — การทำ เป็นหน้าที่ของคนอื่น นั่นแหละคือสิ่งที่เปลี่ยนไปในที่สุด — และมันเปลี่ยนเพื่อทุกคนพร้อมกัน

จากการสะสมสู่การทำ

ลองนึกย้อนไปถึงสติกเกอร์กระดาษในเรื่องก่อนหน้า เก้าสิบปีที่คุณ สะสม สติกเกอร์ แลก มัน และ แปะ มันได้ — แต่คุณ ทำ มันเองจริง ๆ ไม่ได้; นั่นต้องใช้แท่นพิมพ์ ยุคดิจิทัลก็รับความแยกส่วนแบบเดียวกันมา คุณซื้อแพ็กแล้วส่งมันได้ แต่การสร้างของตัวเองหมายถึงต้องมีซอฟต์แวร์ออกแบบ มือที่นิ่ง และรู้ขนาดกับรูปแบบเป๊ะ ๆ ที่แต่ละแอปเรียกร้อง

ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา กำแพงนั้นพังลง สามสิ่งที่เคยต้องใช้สตูดิโอ — ตัด ตัวแบบออกมา ใส่ตัวอักษรและขอบ ให้มัน และ จัดรูปแบบและแพ็ก มันสำหรับแอปเฉพาะ — ตอนนี้ทำงานบนโทรศัพท์ธรรมดาหรือในเว็บเบราว์เซอร์ตรง ๆ ได้ เครื่องมือที่มืออาชีพใช้ กลายเป็นของที่ใคร ๆ ก็ใช้ได้ฟรี ๆ อย่างง่ายดาย

กรรไกรวิเศษ

ขั้นที่ยากที่สุดในบรรดานั้นคือการตัดตัวแบบออกมาเสมอ — งานจุกจิกของการลบพื้นหลังให้เกลี้ยงรอบ ๆ เส้นผมและขอบที่รกรุงรัง ตอนนี้มันกลายเป็นขั้นที่ง่ายที่สุด ต้องขอบคุณแมชชีนเลิร์นนิง โมเดลที่ฝึกมาให้แยก “ตัวแบบ” ออกจาก “พื้นหลัง” ยกคน สัตว์เลี้ยง หรือวัตถุออกจากภาพถ่ายได้ในราวหนึ่งวินาที ทิ้งไว้แต่ พื้นหลังโปร่งใส ที่เราเจอกันมาตั้งแต่เรื่องของ GIF — ขอบไดคัตที่เรียบคมแบบเดียวกับสติกเกอร์กระดาษดี ๆ

ส่วนที่สำคัญแบบเงียบ ๆ คือ ที่ที่ สิ่งนี้เกิดขึ้นในตอนนี้ โมเดลเหล่านี้เล็กพอจะทำงาน บนอุปกรณ์ของคุณเอง ในเบราว์เซอร์ ซึ่งหมายความว่าภาพถ่ายของคุณไม่ต้องถูกอัปโหลดไปที่ไหนเลยเพื่อให้ถูกตัดออกมา กรรไกรวิเศษอยู่ในฝั่งจอของคุณ

สามช่องที่เชื่อมกันด้วยลูกศร มีป้ายสีเหลืองหมายเลข 1 ถึง 3 — ภาพถ่ายใบหน้าบนพื้นสีน้ำเงิน ภาพเดียวกันที่มีเส้นขอบประกำลังหาตัวแบบ และใบหน้าลำพังบนพื้นหลังโปร่งใสลายหมากรุกพร้อมขอบสติกเกอร์สีขาว

สิ่งที่เคยต้องใช้นักออกแบบกับเมาส์ ตอนนี้ใช้แค่โมเดลกับหนึ่งวินาที — หาตัวแบบ ทิ้งพื้นหลัง เก็บขอบโปร่งใสไว้ สติกเกอร์ไดคัตที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นใหม่ในซอฟต์แวร์

ภาพไหนก็ได้ ทุกแอป

การตัดออกเป็นแค่ครึ่งหนึ่งของงาน จำการกระจัดกระจายจากเรื่อง “สติกเกอร์ไปทั่วโลก” ของเรา ได้ไหม — ทุกแอปอยากได้ขนาดและรูปแบบต่างกัน — WebP 512 พิกเซลตรงนี้ PNG ตรงนั้น วิดีโอหรือ APNG สำหรับแบบเคลื่อนไหว การทำให้ภาพหนึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นสติกเกอร์ จริง ๆ หมายถึงต้องทำให้ตรงกับกฎเป๊ะ ๆ ของแต่ละแพลตฟอร์ม

การแปลงนั้นคืออีกสิ่งที่ซอฟต์แวร์ทำให้คุณตอนนี้ — เอาภาพหนึ่งภาพมาแล้วผลิตไฟล์ที่ถูกต้อง ในขนาดที่ถูกต้อง รูปแบบที่ถูกต้อง สำหรับแอปที่คุณใช้จริง พูดตรง ๆ ก็คือ มันคือสิ่งที่เว็บไซต์นี้มีไว้เพื่อการนั้นเป๊ะ ๆ — เปลี่ยนภาพไหนก็ตามที่คุณมีให้เป็นสติกเกอร์ที่แอปแชตของคุณจะยอมรับ โดยไม่ต้องติดตั้งอะไรเลย ช่องว่างยาวนานหนึ่งศตวรรษระหว่างการ สะสม สติกเกอร์กับการ ทำ มันได้ปิดลงแล้ว และมันปิดลงในฝั่งของคนธรรมดา

สักคำเกี่ยวกับการใช้มีม

ขอบันทึกตามตรงสักหน่อยก่อนคุณจะไปสร้างอะไรสักอย่าง เพราะประวัติศาสตร์นี้เต็มไปด้วยภาพชื่อดัง และคงแปลกถ้าไม่พูดถึง มีม ตัวละคร มาสคอต โลโก้ และภาพถ่ายของคนอื่นส่วนใหญ่ล้วน ได้รับการคุ้มครอง — โดยลิขสิทธิ์ และบ่อยครั้งโดยเครื่องหมายการค้าด้วย การที่บางอย่างมีอยู่ทั่วโลกออนไลน์ไม่ได้ทำให้มันใช้ได้ฟรี

ในทางปฏิบัติ การเปลี่ยนมีมให้เป็นสติกเกอร์สำหรับ แชตของคุณเองกับเพื่อน นั้นความเสี่ยงต่ำ และโลกก็เต็มไปด้วยคนที่ทำแบบนั้นเป๊ะ ๆ ภาพจะเปลี่ยนไปเมื่อคุณเริ่ม แจกจ่ายหรือขาย แพ็กที่มีตัวละครของคนอื่น — นั่นคือจุดที่เจ้าของสิทธิ์จะคัดค้าน และจุดที่ “ก็แค่มีมเอง” ใช้เป็นข้อแก้ตัวไม่ได้ แนวคิดอย่างงานล้อเลียนและการใช้งานโดยชอบ (fair use) มีอยู่จริง แต่มันแคบ ต่างกันไปในแต่ละประเทศ และไม่ใช่ใบอนุญาตแบบครอบจักรวาล เส้นทางที่ปลอดภัยจริง ๆ คือเส้นทางที่ซีรีส์นี้วนกลับมาย้ำเสมอ — ทำมันจากภาพถ่ายและภาพวาดของคุณเอง หรือจากงานศิลป์ที่คุณได้รับอนุญาตให้ใช้ (นี่เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย)

การ์ดสองใบที่ไม่มีตัวหนังสือ — ทางซ้ายเป็นหน้ายิ้มสีเหลืองพร้อมป้ายเครื่องหมายถูกสีเขียว ทางขวาเป็นกล่องสีเทาที่มีสัญลักษณ์ลิขสิทธิ์และสามเหลี่ยมเตือนสีเหลือง

ฉบับง่าย ๆ — เป็นแนวทางทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย งานศิลป์ของคุณเองปลอดภัยเสมอที่จะเปลี่ยนเป็นสติกเกอร์; ตัวละครหรือโลโก้ของคนอื่นต้องระวัง โดยเฉพาะถ้าคุณกำลังแชร์แพ็กในวงกว้าง เมื่อไม่แน่ใจ ให้วาดของตัวเอง

เรื่องราวทั้งหมด ในกระเป๋าของคุณ

แล้วนี่คือจุดที่เส้นทางมาลงเอย “มีม” เริ่มต้นในฐานะคำของนักชีววิทยาที่ใช้เรียกอะไรก็ตามที่คัดลอก เปลี่ยน และแพร่ หลายทศวรรษที่มันต้องใช้กำแพง เครื่องถ่ายเอกสาร การส่งต่ออีเมล ฟอรัม และรูปแบบไฟล์ เพื่อคัดลอกแบบนั้น อีโมจิหดความรู้สึกให้เหลือสิบสองพิกเซล; สติกเกอร์ทำให้มันโตกลับเป็นตัวละครที่มีชื่อ; และการทำพวกมัน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกล็อกไว้ในสตูดิโอ ตอนนี้เป็นสิ่งที่คุณทำได้บนรถเมล์

ทุกคนในเรื่องนี้ที่มีความสำคัญ ต่างทำสิ่งเล็ก ๆ แบบมนุษย์อย่างเดียวกัน — พวกเขาหยิบภาพหนึ่งมา ทำให้มันเป็นของตัวเอง แล้วส่งต่อ ความต่างเดียวในวันนี้คือ “พวกเขา” ตอนนี้คือ คุณ และสตูดิโอก็อยู่ในมือคุณ

คุณได้อ่านประวัติศาสตร์ทั้งหมดของมันแล้ว ตอนนี้มาสร้างชิ้นส่วนจิ๋ว ๆ ชิ้นต่อไปของมันกัน เลือกภาพถ่ายสักภาพ ตัดมันออกมา แล้วเปลี่ยนมันให้เป็นสติกเกอร์ — ตัวละครของคุณ แพ็กของคุณ ตาของคุณแล้ว

แหล่งอ้างอิง

  1. วิกิพีเดีย (อังกฤษ) — Sticker (messaging)
  2. วิกิพีเดีย (อังกฤษ) — Foreground detection / image segmentation
  3. วิกิพีเดีย (อังกฤษ) — Fair use